%& --translate-file=il2-pl
%% Staszek Wawrykiewicz (staw@gust.org.pl). Stycze� 2000. Public domain.
%% Przyk�adowy plik LaTeX-owy; ilustruje proste polecenia sk�adu, zmiany
%% kroju pisma i w��czanie grafiki.
%% Plik przetwarzamy DWUKROTNIE z u�yciem formatu platex: platex tstlatex
%% lub pdfplatex: pdfplatex tstlatex (w tym wypadku otrzymamy plik .pdf)
%% Warto obejrze� ca�y plik!
% =========
% Znak % w wierszu oznacza komentarz; od tego znaku
% do ko�ca wiersza tekst jest ignorowany w sk�adzie.
% Wyj�tkiem jest pierwszy wiersz pliku, zaczynaj�cy si�
% od znak�w %& i zawieraj�cy deklaracj� u�ytego w tek�cie
% kodowania znak�w.
% === dokumenty przetwarzane przez LaTeX-a maj� obowi�zkow� preambu��:
\documentclass{article}
\usepackage{polski}   % pakiet makr wspomagaj�cy sk�ad w j�z. polskim

\usepackage{graphicx} % pakiet makr do w��czania grafiki do tekstu
                      % (deklarowany w razie potrzeby)

\begin{document} % Rozpoczynamy!

\tableofcontents % po drugim przetworzeniu pliku wygenerowany
                 % zostanie w tym miejscu spis tre�ci

\section{Proste teksty}

Najpierw test polskich liter (iso8859-2): ����󶼿 ��ʣ�Ӧ��

Jak zobaczysz po przetworzeniu tego pliku, kolejny akapit zaczyna si�
wci�ciem. Domy�lnie  ma ono wielko�� 20~pt, ale, jak wszystko w~\TeX-u,
mo�e to by� zmienione.
Sk�ad prostych tekst�w jest bardzo   �atwy; \TeX{} automatycznie �amie
akapity i~numeruje strony. Pisz�c tekst nie musisz si� martwi� o~spacje,
wci�cia itp., skupiasz si� tylko na tre�ci. Wiele
spacji    w~pisanym tek�cie czy wiersz z�amany w~wygodnym
dla nas miejscu
da      nam
identyczny efekt  w~sk�adzie. Zauwa�y�e� pewnie znaczek tyldy, kt�ry
pojawia si� w~tek�cie �r�d�owym; s�u�y on do zaznaczenia spacji,
na kt�rych \TeX{} nie powinien prze�ama� wiersza.
Pojedyncze litery na ko�cu wiersza nie wygl�daj� zbyt �adnie, prawda?

\noindent % usu� wci�cie dla tego akapitu
Ten akapit nie ma wci�cia. Tekst sk�adany jest domy�lnym fontem 10~pt
o~nazwie plr10. \textit{To tekst kursyw�}, a~to \textbf{tekst pogrubiony}.
I~zn�w przywracamy kr�j prosty.

Jedn� z~najwi�kszych zalet systemu \TeX{} jest elegancki sk�ad wyra�e�
matematycznych, nawet bardzo skomplikowanych, zar�wno w~ramach samego
akapitu $\sum_{n\in A} {1\over n}$, jak i~wyeksponowanych w~osi strony:
\begin{equation}
\sum_{n\in A} {1\over n}
\end{equation}
Czy widzisz r�nic� w sk�adzie takiego samego zapisu?

\section{Nieco bardziej skomplikowane}

\LaTeX{} oferuje gotowe polecenia opisu struktury dokumentu. Zacz�li�my
w�a�nie now� cz�� dokumentu i~program sam ustali� kolejny numer
cz�ci, kr�j pisma i~jego wielko�� dla wyr�nienia tytu�u, wstawi�
pionowe odst�py itd.

Poka�emy teraz mechanizm odsy�aczy do r�wna� matematycznych (patrz
r�wnanie~\ref{eq:aa1}), jak i~do rysunk�w (patrz rys.~\ref{pic:bqq1}).
Odsy�acze mog� wskazywa� miejsca w~dokumencie, nawet takie, kt�re
wyst�puj� w~dalszej jego cz�ci. W�a�nie dla rozwi�zania odes�a� tekst
niniejszy powinien by� przetworzony dwukrotnie.

A~oto przyk�ad bardziej skomplikowanego wyra�enia i~fragment tekstu
matematycznego:
\begin{equation} \label{eq:aa1}
  e_{\min} = \frac{1}{t_I}\int_{t_1}^{t_2}|f(t)|^2 dt -
  \sum_{i=1}^n |c_i|^2 \frac{e_i}{t_I}.
\end{equation}

Rozpatrzmy tr�jwymiarow� przestrze� $\mathcal{V}$ rozpi�t� na
trzech wzajemnie prostopad�ych wektorach $\mathbf{x}_1$,
$\mathbf{x}_2$, $\mathbf{x}_3$ (rys.~\ref{pic:bqq1}).
Niech $\mathcal{W}$ b�dzie p�aszczyzn� (podprzestrzeni�) w~przestrzeni
$\mathcal{V}$ rozpi�t� na wektorach $\mathbf{x}_1$ i~$\mathbf{x}_2$.
Za��my, �e istnieje wektor $\mathbf{y}$ nale��cy
do przestrzeni $\mathcal{V}$, ale nie nale��cy do p�aszczyzny~$\mathcal{W}$

% wstawiamy rysunek utworzony w innym programie
\begin{figure}[!tbhp]
\hbox to\textwidth{\hss\includegraphics{r22.mps}\hss}
\caption{Ilustracja typowych przebieg�w $x_n(t)$ \label{pic:bqq1}}
\end{figure}

Rysunek~\ref{pic:bqq1} zosta� utworzony przez program MetaPost i~nie ma
pewno�ci, �e zostanie prawid�owo wy�wietlony przez program Windvi, YAP, czy
Xdvi (programy te wy�wietlaj� wynik sk�adu -- plik DVI i~g��wnie
przeznaczone s� do ogl�dania tekstu).
Je�li intensywnie korzystasz z~plik�w graficznych, warto wynik sk�adu
przetworzy� programem Dvips:
\begin{verbatim}
  dvips tstlatex -o tstlatex.ps
\end{verbatim}
i~ogl�da� \verb|tstlatex.ps| (plik PostScript-owy) w~przegl�darce GSview.

\section{Zako�czenie}

Pokazane przyk�ady prezentuj� jedynie drobny fragment mo�liwo�ci
\LaTeX-a. Wi�cej informacji znajdziesz np. w~podr�czniku
,,Nie za kr�tkie wprowadzenie do systemu \LaTeX2$\epsilon$'', dost�pnym
na:
\begin{verbatim}
http://www.gust.org.pl
\end{verbatim}

A~teraz spr�buj z�o�y� taki sam dokument np. w~MS~Word!

\end{document}
Po tym poleceniu mo�esz pisa� dowolne komentarze.
I tak nie uka�� si� w sk�adzie.

